نسخه قابل چاپ

آينده‌اي متفاوت از حضور ربات‌ها
پينوکيوي اسپيلبرگ



نويسنده: فاطمه عرفاني

هوش مصنوعي، ساخته‌ي استيون اسپيلبرگ، محصول سال ۲۰۰۱ و چهلمين اثر اين کارگردان است. داستان اين فيلم، مربوط است به سال‌ها بعد. زماني که روبات‌ها براي اهداف مختلف طراحي مي‌شوند و به توليد انبوه مي‌رسند. در اين ميان، شرکتي معروف از طراحان روبات، تصميم مي‌گيرد روباتي طراحي کند که بتواند نقش کودک را براي يک خانواده بازي کند. روباتي که مي‌تواند به پدر و مادر خود وابسته شود و آن‌ها را دوست داشته باشد. حاصل بيست ماه تلاش دانشمندان شرکت، ديويد است. اولين نمونه‌ي هوشمندي که قرار است محبت و عشق را تجربه کند.
ديويد به خانواده‌اي سپرده مي‌شود که در حال از دست دادن مارتين، تنها فرزند خود هستند. به‌رغم مخالفت‌هاي شديد مادر از حضور اين روبات در جمع خانواده، ديويد خيلي زود جاي خود را در خانواده پيدا مي کند. مادر و پدر تصميم مي‌گيرند او را به فرزندي قبول کنند. اما پس از مدت کوتاهي، حال مارتين بهتر مي‌شود و به خانه باز مي‌گردد. از همين‌جاست که جدال شروع مي شود.
ديويد تنها به دنبال جلب محبت مادر است. ماموريت او عشق به مادر است و چيزي جز اين نمي‌شناسد. اما مارتين، حضور اين انسان‌نما را که مي‌خواهد جاي او را براي پدر و مادر پر کند، برنمي‌تابد و سعي مي‌کند او را از زندگي‌شان بيرون کند. نتيجه‌ي اين تلاش، اخراج ديويد از خانه است. اما ديويد تنها براي عشق به مادر طراحي شده، بنابراين تمام تلاشش را مي کند تا دوباره ماموريت‌اش را از سر بگيرد. او به راه مي افتد تا فرشته‌ي آبي داستان پينوکيو را پيدا کند تا او را تبديل به يک پسر واقعي کند. او به دنبال تلاشش براي پيدا کردن فرشته، به يک خواب ۲۰۰۰ ساله فرو مي‌رود...

نقل مطالب با حفظ حقوق معنوي باشگاه و با اشاره به مشخصات كامل مقاله بلامانع است.

صفحه‌ي اصلي   |   درباره‌ي ما   |   ارتباط با ما

۱۳۸۵© باشگاه آينده پژوهان جوان
كليه‌ي حقوق اين سايت متعلق به باشگاه آينده پژوهان جوان مي‌باشد.
طراحي سايت: آذرتاش پويا